Etter noen triste dager var behovet for å komme seg opp i fjellet stort..Asbjørnsnosi er en av 10 topper i Luster Turlag sin topptrim.. og valget fall i dag på denne.
Les meir…
|
|||||
|
Litt treigt i svingane her – feriemodus!! Fanaråken duatlon på laurdag – Magne deltok aktivt på “Fanaråken opp”, eg litt mindre aktivt. Rusla oppover med Signhild. Rett so koseleg i regn, deretter hagl og vind, og etterkvart snø. Gjett om eg var gla for at Signhild hadde meldt seg på på eige initiativ, elles hadde eg nok fått høyre det!! Me var vel komme på ca 1800 moh då Magne kom springande forbi oss. Som seg hør og bør tenkjer vel alle at me heia godt då han sprang forbi, men alt han hadde høyrt var “EG HAR IKKJE MEIR BATTERI I KAMERA, EG HAR IKKJE MEIR BATTERI I KAMERA”, pluss nokre gloser som ikkje høver seg på trykk. Ja,ja Magne – viss ikkje det gav deg ekstrakrefter veit ikkje eg!!
Skodda letta litt då me var på veg nedatt, sola slapp til og med gjennom inni mellom! Lika imponerande tider på vinnarane som vanleg. Eg høyrde om ein spreking som småsprang nedatt frå Fanaråken, sprang heim Heljedalen og sykla i full fart nedatt på Skjolden. Dette tok 1t 47 min… berre 10 minuttar mindre enn vinnaren (A.Post) brukte opp!!!!! Er det mogleg???? TREN folkens, TREN som berre juling… Fridag frå breen i dag, og store planar om enten avslapping eller ein av dei kortare topptrimturane. Men neidå. Kvalsøren-gutta ville på tinderangling, so då var det berre å pakke sekken og hive seg med!! Sjølv om eg fekk med Erling var Kvalsøren i overtal – 3 mot 2 =) Avreise frå bilvegen på “Årdalsfjellet” kl vel halv 8 i dag tidleg – med retning Lauvnostind. Ein topp som ikkje heilt rekk 2000-meter grensa… Traversen vidare derimot, var steike flott!! Litt rangling på smal egg, ein ca 15 meter-rapell, kliving i laus grus, før me nådde skaret mellom Store Soleibotntind og Nordre Soleibotntind. Her small fyrste tora – men himmelen var fortsatt blå over mesteparten av Hurrungane, so me satsa på å komme oss opp på Nordre. Litt feil vegval ? førde oss ut på ei smal hylle på høgresida av Nordre – 1000 høgdemeter rett ned i Ringsdalen freista ikkje spesielt… men den som leitar etter vegar opp her i livet skal belønnast – og opp kom me – gjennom ei smal, trang kløft. Litt halv-lett rangling rundt toppen – og opp kom alle mann! Fantastisk utsikt og hipp hurra. Nedatt frå Nordre fant me ei “rute” der me klarde å klive ned meir eller mindre usikra – so då fekk me faktisk gått rundt omlag heile fjellet – derav overskrifta =) Det byrja å mørkne litt rundt fjella, so det var om å gjere å komme seg opp på Store Soleibotntind før alt braka laust. Her var det grei klatring, gode tak, men mykje laus stein, og ei særdeles bratt snørenne – so tauet vart nytta litt her og litt der. Toppen av Store S. dukka plutseleg opp, og me kunne puste ut etter mange timar i full konsentrasjon =) Torebyene kom nærmare og nærmare, men Hans, Erling og Kai ville ha ein snue bortom S2 (søre Soleibotntind) – eg og Magne sette kursen nedatt i låglandet, då me begge hadde vore der borte før. (Les meir om det her) Eg og Magne gjekk like framfor regnet heile vegen nedatt til bilen, og fekk oppleve ein aldeles nydeleg regnboge over soileibotntindane som bada i sol, medan himmelen var SVART i bakgrunn. Stilig. Me håpa at dei andre 3 var på veg nedatt, då lyna byrja komme faretruande nær. Dei var faktisk ikkje langt bak oss ned til bilen – og oppsumeringa var fort gjort: Ein KNALL tur i flott terreng – og me var MEGA heldige med vêret etter å ha opplevd lyn og regn på alle kantar ein periode =)
Til slutt ei samanlikning av himmelen klokka halv 8 om morgonen vs kl 19,30 om kvelden:
Då var det gjort. Magne er endeleg ferdig med toppane sine. Ikkje so mykje spennande å skrive om turen i går. Ikkje var det skodde, ikkje var det nedbør og ikkje trengde me hovudlykt. Derimot var det is-kald nordavind. Eg burde vel holdt meg heime i går med hovudverken min, men klarde no å labbe opp til Sprongdalshytta. Medan Magne småsprang opp på toppen, for eg nedatt i dalen og tok haustbilder. Det var nemleg for kaldt å ta av vottane i fjellet, so det vart ikkje mange turbildene denne gangen…
Sprongdalshytta mitt i bildet, Rivenoskulen bakerst.
Knipsa i hytt og gevær, Signhild vart med framatt for å hente Magne. Og ho tok mange flotte bilder av asfaltvegen gjennom bilruta. Flott det Signhild =) Elles vart det stopp her og der og knipsing overalt. Her kjem nokre haustbilder:
Ny topptrimtur. Ny tur med hovudlykt. Men klage kan me ikkje =) Eg, Gipsey og Magne var klare til start ved bommen mot Årdal kl. 16.45 i går ettermiddag. Nydeleg sol og flotte snødekte toppar gjorde underverk med hummøret:
Her skulle me gå (bildet under). Kuppert terreng, med eindel snø.
Eg var faktisk i tvil om eg skulle ta med stilongs i sekken på denne turen, men Magne meinte at det burde vere med. Eg hadde vel knapt gått i 20 minutt før stilongsen måtte på. Det var kald vind og temperatur rundt 0 grader – der eg gjekk og vasa i bomulls-tightsen min! Aldri før har det vore SO godt å få ull inn til låra mine =)
Tempoet var høgt, og drikkepause kjærkomment. Fleire vatn var islagt – so det var friskt fjellvatn i elvane me vabba over!
Me gjekk og gjekk – oppover og nedover… Eg med min halvgamle diesel-motor trengde nokre høgdemeter for å få kroppen i gang. Magne gjekk som vanleg på flybensin og skaut i veg som ein rakett. Gipsey sprang mellom oss so godt ho makta, og tykte vel eg var i tregast laget til tider! Men me nærma oss målet.
Magne fekk leike seg med GPS’en – og det var eit godt hjelpemiddel. Mange småtoppar i området, og ikkje heilt logisk kvar me skulle legge ruta.
Toppen vart bestigen då klokka hadde passer 19.00. Solnedgangen var ein ting – skodda som kom sigande ikkje fullt so romantisk…
So då var det å ta ein tradisjonell 3 minuttars stopp, og so legge på sprang mot bilen. Ikkje noko er so koseleg som fjellturar der du stadig går i kamp mot klokka og vêret, bere med seg kilovis med mat som ein ikkje får tid til å ete – og ein merkar på bildene ein tek ved bilen FØR start at det allereie er byrja å “skjømme” (mørknast for dei som ikkje forstår det ordet=) Men me var heldige – skodda berra trua rundt oss… Ikkje at det hadde spelt so stor rolle om ho hadde komme – det var bekmørkt å gå likevel, so navigerte etter fotspor, Gipsey-spor og GPS. Nok ein flott fjelltur – og Magne er ein topp nærmare målet. Me måtte gå med hovudlykt i ca 1 time – men snøen gjorde det lettare. Lysare. Litt kaldt, men me herdast av slikt, som Magne so fint ordla seg då me sette oss innatt i bile.
Dagens spørsmål: Gjett kven som tappe seg eit kokande heitt boblebad då me kom tilbake til Nes i 23-tida?? |
|||||
|
Copyright © 2010 Anki og 3 gutar - All Rights Reserved 133 queries. 3.218 seconds. |
|||||
Siste kommentarar