ein skal tidleg krøkast…

… etter ein heller hard treningstur oppi skogane over Nes enda eg og Magne opp på Råum. Derifrå vart det nærmast kappspringing nedatt til riksvegen under Råum…

… so med blodsmak i kjeften og gele i knea var skuffelsen stor då eg snubla over dette rosa objektet midt oppi skogane:

ein smokk?

Eg veit ikkje heilt kva kommentar som passar best:

– «her var det so bratt at no kastar eg smokken»

– «ikkje sikkert mamma finn vegen nedatt, so eg legg ut teikn me kan følgje»

– her har me sprunge i timevis og so er det babyar som sler oss»

One Comment